آسیب زانوی دوندگان(سندرم پاتلوفمورال) ناشی از استرس و تمرین شدید


آسیب زانوی دوندگان(سندرم پاتلوفمورال) ناشی از استرس و تمرین شدید

اصطلاح سندرم درد پاتلوفیمورال به دردی اشاره دارد که در جلوی زانو ایجاد می‌شود. گاهی اوقات به این عارضه "زانوی دوندگان" نیز گفته می‌شود زیرا ابتلا به این عارضه در ورزشکاران بسیار شایع است، این اختلال بر قسمت پایین فیمور (استخوان ران) که پاتلا (کشکک زانو) در حفره آن قرار می‌گیرد تأثیر می‌گذارد. این عارضه یکی از اختلالات بسیار شایع زانو است. این عارضه در هر گروه سنی ممکن است اتفاق بیفتد اما در دختران نوجوان بیشتر دیده می‌شود. سندرم درد پاتلافیمورال جزء شایع‌ترین بیماری‌های زانو بوده و در ورزشکارانی که در مسابقات رقابتی یا تفریحی شرکت می‌کنند یا افراد غیر ورزشکار به طور یکسان دیده می‌شود.


سندرم درد پاتلافیمورال زمانی اتفاق می‌افتد که عصب‌ها در تاندون‌ها، بافت سینوویال و استخوان اطراف کشکک زانو دچار درد شوند. بارزترین علامت ابتلا به سندرم پاتلافیمورال یک درد مبهم در جلوی زانو است. پزشک معمولاً ابتلا به سندرم پاتلفیمورال را بر اساس معاینات فیزیکی و سوابق پزشکی بیمار تشخیص می‌دهد. عمل جراحی در آخرین مراحل ابتلا به سندرم درد پاتلافیمورال مورد توجه قرار می‌گیرد. عمل‌های جراحی فقط در موارد بسیار شدید و در صورتی که روش‌های درمانی غیر تهاجمی مؤثر واقع نشوند به کار گرفته می‌شود.

 

سندرم درد پاتلافیمورال چیست؟

فهرست مطالب


سندرم درد پاتلافیمورال چیست؟

شروع سندرم پاتلافیمورال ممکن است تدریجی یا در اثر یک تصادف باشد. یک بیماری به نام کوندرومالازی پاتلا نیز ممکن است وجود داشته باشد. کوندرومالازی با تحلیل و نرم شدن غضروف اطراف زانو مشخص می‌شود که منجر به التهاب و درد می‌شود.

 چه عواملی باعث ایجاد سندرم پاتلوفمورال می‌شود؟


چه عواملی باعث ایجاد سندرم پاتلوفمورال می‌شود؟

سندرم پاتلافیمورال زمانی اتفاق می‌افتد که پشت کشکک زانو در تماس با استخوان ران قرار می‌گیرد. دلیل دقیق ابتلا به این عارضه هنوز مشخص نشده اما به موارد زیر ربط دارد:

  • استفاده بیش از حد از زانو: فعالیت‌هایی که شامل دویدن یا پریدن می‌شوند باعث وارد آمدن فشار مکرر بر مفصل زانو و ابتلا به درد در کشکک زانو می‌شوند.
  • عدم تعادل عضلانی:زمانی که برخی عضلات مانند آنهایی که اطراف لگن و زانو هستند ضعیف می‌شوند نمی‌توانند قسمت‌های بدن که در مجاورت آنها قرار دارند مانند کشکک زانو را به طور صحیح در محل خود نگه دارند. این حالت درنهایت باعث بروز آسیب‌دیدگی می‌شود.
  • ضربه:آسیب‌دیدگی کشکک زانو یا جراحی زانو ممکن است احتمال ابتلا به سندرم درد پاتلافیمورال را افزایش می‌دهد.

عوامل روانی اجتماعی

عوامل روانی اجتماعی شامل مواردی مانند اعتقادات و تفکر خودکاری هستند که می‌توانند باعث بروز رفتارهای خوب یا بد در دوران توان‌بخشی شوند. عوامل اجتماعی بر این افکار و عقاید تأثیر می‌گذارند. سندرم درد پاتلافیمورال به اضطراب، افسردگی، ترس از حرکت و فجایع مرتبط است. این‌ها عوامل اجتماعی روانی هستند که فرایند توان‌بخشی را مختل می‌کنند. این تفکرات می‌توانند تمایل بیمار به حرکت به سمت کاهش درد را کاهش دهند. این افکار منفی باعث حساس شدن سیستم اعصاب ما می‌شوند و درد را تشدید می‌کنند. این افکار و رفتارهای منفی می‌توانند بهترین تلاش‌های ما برای توان‌بخشی را از بین ببرند.

بیماری‌هایی مانند اضطراب و افسردگی باعث آزاد شدن هورمون استرس مانند کورتیزول می‌شوند. کورتیزول هورمونی است که می‌تواند سیستم عصبی را حساس کرده و درد را افزایش دهد. حتماً شما می‌دانید که اضطراب و افسردگی فقط دو مورد هستند که باعث ایجاد استرس زیاد می‌شوند. استرس به شکل‌های مختلفی بروز کرده و مقدار زیاد آن باعث تسریع و شتاب دردها (نه تنها درد زانو) می‌شود. مدیریت استرس به طور قطع بخشی از این معادله است. برخی عوامل که به کاهش این موارد کمک می‌کنند عبارتند از:

  • خواب کافی
  • تغذیه و آب‌رسانی مناسب
  • زندگی کردن بر اساس اخلاقیات، اهداف و رؤیاها
  • تمرین مثبت اندیشی و مدیتیشن
  • مدیریت افکار منفی با کمک روش‌هایی مانند درمان‌های رفتارشناختی

علائم سندرم درد پاتلافیمورال (درد کشکک زانو)


علائم سندرم درد پاتلافیمورال (درد کشکک زانو)

زمانی که فرد به سندرم پاتلافیمورال مبتلا می‌شود، درد زانوی او در زمان انجام هر یک از فعالیت‌های زیر تشدید می‌شود:

  • زانو زدن
  • اسکات و چمباتمه زدن
  • بالا رفتن و پایین رفتن از پله‌ها
  • نشستن‌های طولانی مدت

برخی دیگر از علائم ابتلا به این سندرم عبارتند از:

  • تورم خفیف
  • احساس خرد شدن در زمان خم و راست کردن پا
  • کاهش قدرت عضلات ران در صورتی که علائم اولیه تحت درمان قرار نگیرند.

 عوامل خطرساز در ایجاد سندرم زانوی دوندگان شامل چه مواردی است؟


عوامل خطرساز در ایجاد سندرم زانوی دوندگان شامل چه مواردی است؟

عواملی که احتمال ابتلا به بیماری یا آسیب‌دیدگی‌ها را افزایش می‌دهند به ریسک فاکتورها معروف هستند. برخی از این عوامل که احتمال ابتلا به سندرم درد پاتلافیمورال را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  • سن: بالغان و جوانان بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به سندرم پاتلافیمورال هستند البته این عارضه مکن است در سالمندان نیز دیده شود.
  • جنسیت: احتمال ابتلا به این عارضه در زنان بیشتر از مردان است که احتمالاً به دلیل عدم تعادل عضلانی و بیشتر بودن زاویه لگن در زنان است.
  • فعالیت‌های پربرخورد: مشارکت در فعالیت‌های پربرخورد یا فعالیت‌هایی که نیاز به حمل وزن دارند مانند دوندگی، پرش یا اسکات باعث وارد آمدن فشارهای مکرر بر مفاصل شده و احتمال آسیب‌دیدگی زانو را افزایش می‌دهند.
  • صاف بودن کف پا: افرادی که کف پای آنها صاف است بیشتر در معرض ابتلا به سندرم پاتلافیمورال قرار دارند زیرا فشار بیشتری بر مفصل زانوی آنها وارد می‌شود.

تشخیص درد جلوی زانو ناشی از سندرم پاتلوفمورال چگونه صورت می‌گیرد؟



تشخیص درد جلوی زانو ناشی از سندرم پاتلوفمورال چگونه صورت می‌گیرد؟

پزشک در مورد علائم از شما سؤالاتی می‌کند و از شما خواهد خواست تا پاها و زانوهای خود را در جهات خاصی حرکت دهید تا بی‌ثباتی را بررسی کرده و دامنه حرکتی شما را مشخص کند. در برخی موارد، آزمایش‌های تصویری مانند عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس و ام آر آی ممکن است برای تأیید تشخیص و رد احتمال ابتلا به بیماری‌های دیگر انجام شوند.

درمان سندروم زانوی دوندگان یا سندرم پاتلوفمورال


روش‌های متعدد درمانی برای درمان سندرم پاتلافیمورال وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:

پروتکل RICE

 

پروتکل RICE

برای بسیاری از موارد ابتلا به سندرم پاتلافیمورال، انجام اقدامات ساده مانند استراحت کردن و استفاده از یخ ممکن است برای کاهش درد و تورم کافی باشند.

 پروتکل RICE به معنی استراحت کردن، استفاده از یخ، کمپرس کردن و بالا نگه داشتن است که در آن به پا استراحت داده می‌شود، بسته‌های یخی به طور منظم روی پا قرار داده شده و از باندهای فشاری استفاده مشود و در نهایت پاها بالاتر از سطح قلب نگه داشته می‌شوند. این پروتکل در 72 ساعت اول پس از آسیب‌دیدگی بسیار مؤثر است.

دارو

داروهای ضدالتهابی بدون نیاز به نسخه پزشک مانند استامینوفن و ایبوپروفن به کاهش درد و تورم همراه با سندرم پاتلافیمورال کمک می‌کنند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی را نباید به مدت طولانی مصرف کرد زیرا باعث بروز شکلات گوارشی می‌شوند.

درمان‌های فیزیکی

 

درمان‌های فیزیکی

پیشنهادها و توصیه‌های درمانگر عبارتند از:

  • ورزش کردن و انجام حرکات کششی
  • استفاده از بریس
  • باندپیچی کشکک زانو
  • ماساژ
  • کار کردن با یک متخصص فیزیوتراپی متبحر می‌تواند به کاهش علائم و تسریع روند بهبودی کمک کند.

اصلاح فعالیت‌ها

اصلاح فعالیت‌ها

از آنجا که استفاده بیش از حد از زانو اولین عامل ابتلا به سندرم پاتلافیمورال است، اصلاح فعالیت‌ها یک روش برای کاهش آسیب‌دیدگی زانو و جلوگیری از بازگشت و عود دوباره این عارضه است. افراد مبتلا به سندرم پاتلافیمورال ممکن است آرزوی کاهش یا اجتناب از انجام فعالیت‌هایی را داشته باشند که باعث فشار مکرر می‌شوند مانند:

  • دوندگی
  • پرش
  • زانو زدن
  • اسکات
  • لانژ
  • بالا رفتن و پایین آمدن از پله‌ها یا شیب‌های تند دیگر
  • نشستن‌های طولانی مدت

برخی از ورزش‌های کم برخورد که فشار کمتری بر زانو وارد می‌کنند عبارتند از:

  • شنا کردن
  • دوچرخه سواری
  • ورزش در آب
  • استفاده از دستگاه الپتیکال

با این که ورزش درمانی می‌تواند یکی از بهترین روش‌های درمانی برای سندرم درد پاتلافیمرال باشد اما باید مراقب بود زیرا برخی از این ورزش‌های ممکن است بیش از این که برای زانو مفید باشند به آن آسیب وارد کنند! به یاد داشته باشید: تمرینات نباید باعث بروز درد شوند، کمی ناراحتی مشکلی ندارد اما درد هرگز. اگر شما دچار درد شدید و تیز در مفصل زانو شدید، لطفاً صبر کنید و با پزشک یا متخصص فیزیوتراپی مشورت کنید.

ازدکتربپرسید

عمل جراحی

عمل جراحی معمولاً با استفاده از آرتروسکوپ که یک لوله باریک همراه با دوربین و چراغ است انجام می‌شود. اسکوپ وارد زانو شده و ابزار جراحی برای برداشتن غضروف آسیب دیده مورد استفاده قرار می‌گیرند. این عمل کم تهاجمی می‌تواند توانایی‌های حرکتی را افزایش داده و تنش‌ها را کاهش دهد. موارد شدید ابتلا به سندرم پاتلافیمورال ممکن است شامل انجام عمل جراحی برای تغییر جهت قسمتی از کشکک زانو که استخوان فیمور روی آن ساییده می‌شود باشد.

تمرینات بهبود درد زانو در سندروم زانوی دوندگان


در اینجا برخی از ورزش‌هایی که به کاهش درد زانو کمک می‌کنند توضیح داده شده است. پس از انجام همه این حرکت‌های ورزشی مطابق آنچه در شکل‌ها نشان داده شده است، جهت خود را تغییر داده و با پای دیگر تمرین کنید بنابراین حرکات کششی روی هر دو زانو انجام می‌شوند.

تقویت عضلات چهار سر ران

تقویت عضلات چهار سر ران

خود را در وضعیتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید. پای راست خود را به مدت 10 تا 20 ثانیه به طور صاف نگه دارید و سپس آن را شل کنید. این حرکت را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

تقویت عضلات چهار سر ران1

پای خود را به صورت صاف بالا ببرید. خود را در وضعیتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید. پای راست خود را چند اینچ از زمین بلند کرده و به مدت 5 تا 10 ثانیه در همان حالت نگه دارید. سپس پا را پایین آورده و به آرامی به مدت چند ثانیه روی زمین قرار دهید. این حرکت را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

باند ایلوتیبیال و کشش باسن (در شکل برای سمت راست نشان داده شده است)

باند ایلوتیبیال و کشش باسن (در شکل برای سمت راست نشان داده شده است)

 

خود را در وضعیتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید. بالاتنه خود را با کمک فشار دست چپ به پای راست به سمت راست بچرخانید. شما باید در باسن راست و قسمت بیرونی ران راست خود کشش را احساس کنید. این حالت کشش را به مدت 10 تا 20 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 5 تا 10 رتبه تکرار کنید.

کشش با باند ایلوتیبیال (در شکل این حرکت برای سمت چپ نشان داده شده است)

کشش با باند ایلوتیبیال (در شکل این حرکت برای سمت چپ نشان داده شده است)

خود را در حالتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید. پای راست خود را روی جلوی پای چپ قرار دهید. دستان خود را در هم قرار داده و آنها را به سمت زمین بکشید. شما باید کشش را در قسمت بیرونی ران چپ خود احساس کنید. این حالت کشش را به مدت 10 تا 20 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

کشش همسترینگ

 

کشش همسترینگ

خود را به صورت حالتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید. زانوی چپ خود را خم کنید. ران خود را با دستان خود بگیرید تا ران‌ها ثابت بمانند. پای چپ خود را تا زمانی که احساس کشش می‌کنید بالا نگه دارید. حالت کشش را به مدت 5 تا 10 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

تقویت اداکتور ران

تقویت اداکتور ران

در حالی که نشسته‌اید، یک توپ پلاستیکی را بین زانوهای خود فشار دهید. این حالت فشار را به مدت 5 تا 10 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 5 تا 10 مرتبه تکرار کنید. (اگر توپ نداشتید، دستان خود را بین دو زانو قرار داده و فشار دهید.)

تقویت اداکتور ران (در تصویر برای سمت چپ، جلو و نمای جانبی نشانه داده شده است)

تقویت اداکتور ران (در تصویر برای سمت چپ، جلو و نمای جانبی نشانه داده شده است)

 

خود را در وضعیتی که در شکل نشان داده شده است قرار دهید، روی پای چپ خود بایستید و زانو را کمی خم کنید. به آرامی پای راست خود را به زاویه 30 درجه بالا آورده و چند ثانیه نگه دارید و سپس به آرای پای خود را پایین آورده و هر دو پا را صاف کنید. این تمرین را 10 مرتبه تکرار کنید. در این حالت نباید لگن شما کج شود و همچنین نباید زانوهای سما در هنگام خمش به سمت داخل چرخیده شوند.

کشش باسن و ران (در تصویر سمت چپ نشان داده شده است)

کشش باسن و ران (در تصویر سمت چپ نشان داده شده است)

خود را در حالتی مشابه آنچه در تصویر نشان داده شده است قرار دهید و پای چپ خود را روی پای راست قرار دهید. دستان خود را روی زانوی چپ قرار دهید. در حالی که کاملاً صاف نشسته‌اید، زانوی خود را کمی به سمت داخل بکشید. این حالت را 20 ثانیه حفظ کنید و سپس به مدت چند ثانیه رها کنید. این تمرین را 6 مرتبه تکرار کنید.

کشش ساق پا

کشش ساق پا

مانند تصویر؛ خود را مقابل دیوار قرار دهید. پاشنه پای چپ خود را روی زمین قرار دهید تا در پشت پای خود کشش را احساس کنید. این حالت را به مدت 10 تا 20 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 6 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

طول درمان سندرم زانوی دوندگان چقدر است؟


پیشگیری از ایجاد سندرم پاتلوفمورال

طول دوره درمان در هر فرد متفاوت بوده و به عواملی نظیر شدت علائم و روش‌های درمانی مورد استفاده بستگی دارد. به هر حال بیشتر موارد طی مدت چند هفته و با استفاده از روش‌های درمانی کم تهاجمی در منزل درمان می‌شوند. به کارگیری پروتکل RICE و مشارکت در فعالیت‌های کم برخورد باعث بهبودی بسیاری از افراد می‌شود. ممکن است طول دوره درمان تا 5 ماه طول بکشد به خصوص اگر سندرم پاتلافیمورال به دلیل ضربات فیزیکی ایجاد شده باشد.

پیشگیری از ایجاد سندرم پاتلوفمورال


سندرم پاتلافیمورال می‌تواند دردناک و ناتوان‌کننده باشد. در حالی که نمی‌توان از تمام موارد پیشگیری کرد اما برخی مراحل به کاهش احتمال بروز مشکل برای زانو کمک می‌کنند که برخی از آنها عبارتند از:

  • حفظ تعادل عضلانی: تقویت عضلات در زانو پا به کاهش احتمال بروز عدم تعادل عضلانی کمک کرده و باعث تراز شدن صحیح زانو می‌شود.
  • اصلاح صافی کف پا: پوشیدن کفش‌ها و کفی‌های طبی می‌تواند صافی کف پا را درمان کرده و فشار زیاد را از روی مفصل زانو بردارد.
  • حفظ وزن سالم بدن: داشتن وزن زیاد باعث وارد آمدن فشار بر مفاصل شده و احتمال ابتلا به سندرم پاتلافیمورال را افزایش می‌دهد. وزن سالم را می‌توان با پیروی از یک رژیم غذایی تعادل و انجام فعالیت‌های فیزیکی منظم به دست آورد
  • گرم کردن بدن قبل از شروع به ورزش کردن: شما باید قبل از شروع به ورزش کردن، بدن خود را با انجام حرکات کششی و فعالیت‌های سبک گرم کنید. با این کار انعطاف‌پذیری شما افزایش یافته و احتمال آسیب‌دیدگی کاهش می‌یابد.
  • تغییر تدریجی برنامه‌های آموزشی: افزایش ناگهانی شدت، زمان یا تناوب تمرینات ورزشی می‌تواند باعث بروز درد زانو شود.
  • از فشار آوردن به زانو خوددرای کنید: انتخاب فعالیت‌های کم برخورد، پوشیدن کفش‌های محافظت و استفاده از زانوبند در هنگام ورزش کردن باعث کاهش وارد آمدن ضربه به زانوها و پاها می‌شود.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."