schpritz

پرولوتراپی رویه ای است که طی آن مواد تکثیر کننده ی بافت درون بافت آسیب دیده (لیگمان، تاندون یا غضروف ) تزریق می شود تا بافت رشد کند، وقتی بافت آسیب دیده ترمیم شود درد هم کاهش می یابد. روش های گوناگون پرولوتراپی با موفقیت همراه بودند. هنگامی که مخلوطی از اوزون و اکسیژن به عنوان تکثیر کننده ی بافت مورد استفاده قرار گیرد آن را پرولوزون     (prolozone) تراپی می نامند .

پرولوتراپی روشی نویدبخش برای درمان شرایط دردناک عضلانی استخوانی است که توسط متخصصین طب فیزیکی بخصوص وقتی سایر درمانهای استاندارد غیرمؤثر باشد بکار می رود، . مثلا پیشنهاد شده با توجه به میزان بالای عوارض جراحی برداشتن استخوان دنبالچه قبل از متوسل شدن به جراحی تزریق به روش پرولوتراپی انجام شود.

مواد تشکیل دهنده

اجزای تشکیل دهنده ی پرولوتراپی ( مواد تکثیر بافت) عبارتند از:

  • مواد اوسموتیک مانند دکستروز 25-10 درصد ، گلیسرین
  • موادی که به جدار سلول حمله می کننــد و رشــــد آن را تحـــریک می کنند؛ مانند فنول، ساراپین، گایاکول، کینین، اوره، اوزون، یا اسیدتانیک
  • مواد کموتاکتیک مانند Sodium morrhuate که اسید چربی که از روغن کبد ماهی کاد(Cod)گرفته می شود .
  • عوامل فرعی کمک کننده مانند منیزیوم ، روی ، ویتامین c ، هورمون رشد، گلوکوزامین سولفات و کوندروئیتین سولفات

روش درمان

سالهای بسیار تصور می شد که اثرات مثبت پرولوتراپی عمـــدتاً بر پایه ی مفهوم آماس ایجاد شده در نتیجه ی تزریق محلول های محرک می باشد که در نتیجه ی آن منطقه ی آسیب دیده بهبود می یابد . در سالهای اخیر واضح شده که آن اثرات مفید از تحریک ناشی از آزاد شدن عوامل رشد در منطقه ی درمان شده حاصل می شوند . عواملی که دخالت آنها در رشد و ترمیم بافتی نشان داده شده عبارت اند از هورمون رشد انسانی ، هورمون های رشد شبه انسولینی I-IV ، عامل رشد بتا ،عامل رشد فیبروپلاست پایه ای عامل به دست آمده از پلاکت ها و بسیاری عوامل دیگر . در حال حاضر سه روش عمده برای پرولوتراپی وجود دارد:

  • نخستین آن تزریق فاکتور رشد است که در آن فاکتورهای رشدی که تولید شده اند تزریق می شوند. نمونه این روش به صورت تزریق خون و تزریق فاکتور های رشد حجیم همانند سازی شده است.
  • روش دوم، تحریک تولید فاکتور رشد است که در طی آن، محلول تزریق می شود که تولید فاکتور های رشد را آغاز می کند. نمونه های این رشد شامل تزریق دکستروز، ترکیبات التهابی (بمنظور شروع آبشار التهابی برای تولید فاکتور رشد) است.
  • روش سوم، تزریق پلاسمید DNA برای تولید فاکتورهای رشد است.

موارد استفاده

پرولوتراپی برای درمان انواع متفاوت دردهای ماهیچه ای و استخوانی تجــویز می شـــــود؛ از جمـــله:

  • انتزوپاتی های دردناک،
  • تاندینوزیس یا لیگامنتوزیس ناشی از استفاده بیش ازحد،شرایط شغلی،یا وضعیتی مانند اختلالات حرکتی تکراری
  • پیش حرکتی دردناک،ناپایداری و نیمه در رفتگی مفاصل محوری ثانویه به شلیرباط ها همراه محدودیت حرکت
  • شکستگی ناشی از فشرده شدن مهره همراه با بد شکلی گوه ای که سبب اضافهکردن فشار روی ترکیب وتری-رباط خلفی می شود.
  • نیمه در رفتگی دردناک راجعه دنده ها در مفاصل عرضی-دنده ای، مهره ای-دندهای و دنده ای-جناغی
  • استئوآرتریت،اسپوندیلوزیس و اسپوندیلولیستزیس
  • درد های کمری،پشتی و گردنی پس از جراحی(با یا بدون کار گذاری وسیله)
  • درد با منشا ستون خلفی مقاوم به درمان با استرویید، داروهای ضد التهاب غیراستروییدی و امواج رادیوییRF
  • بهبود شرایط برای درمان های فیزیوتراپی و ماساژدرمانی
  • اختلالات داخلی دیسک
  • سندرم گردنی-جمجمه ای،
  • سردردهای با منشا گردنی، اختلال مفصل فاستمیانی-گردنی، مفصل آتلانتوآگزیال و آتلانتو-اکسی پیتال، اختلالات داخلی دیسکدوم تا ششم گردنی C5-6 تا C2-3
  • سندرم سمپاتیک خلفی گردن(سندرم باره لیو)
  • تورتیکولی
  • درد خط وسط ستون فقرات گردنی، پشتی وکمری با منشا ناشناخته
  • سندرم درد گردن و شانه(سرویکوبراکیال)
  • سندرم آسیب ناشی ازخم شدن بیش از حد به عقب یا به جلو
  • سندرم رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی کمر، پشت و گردن
  • ناپایداری مفصل ساکروایلیاک
  • سندرم درد میوفاشیال
  • سندرم ستیغ ایلیاک
  • سندرم اصطکاک ایلیوکوستال
  • سندرم ایلیولومبار
  • سندرم پیریفورمیس
  • اسپوندیلیت آنکیلوزان

موارد منع مصرف

  • حساسیت به بی حس کننده ها
  • عفونت باکتریایی، موضعی یا عمومی بدن
  • استعداد به خونریزی بدلیل بیماری یا مصرف داروهای ضد انعقاد
  • ترس از عمل یا سوزن
  • ضایعات بد خیم بافت عضلانی و استخوانی
  • اختلالات جدید عصبی، مانند سفالژی مقاوم به درمان، گشادی یک طرفه مردمک ها،
  • بی اختیاری ادرار و مثانه
  • نیاز به مقادیر زیادی آرام بخشی
  • احساس درد شدید یا عدم بهبود درد پس از تزریق بی حس کننده

عوارض

این عوارض بســیار کمیــاب اند. عارضــه ی جـــانبی عمده عبارت اند از اسپاسم دردناک عضلانی پس از تزریق، عفونت و غیره .

رولوتراپی یک درمان مقرون به صرفه شامل تزریق مقادیر کم محلول به لیگامان ومحل اتصال دردناک تاندونی، نقاط ماشه ای و فضاهای مفصلی مجاور برای القای بهبودی در ساختارهای آسیب دیده است و اولین بار در اواسط دهه 1950 ابداع شد وکاربرد آن کمک به تحکیم ساختارهای بی کفایت توسط القا بافت سلولی جدید است. محلولهای مورد استفاده در پرولوتراپی دکستروز، فنول، گلیسیرین ،موروات سدیم ، پی آر پی ، سلول بنیادی،لیپوسپیرات است،اما شایعترین محلول مورد استفاده دکستروز است. تزریقات در داخل مفصل یا نقاط دردناک و در مجاورت تاندونها بکار می رود.