بیماری اسگودشلاتر زانو (درد و تورم زیر زانو) در کودکان ورزشکار

بیماری اسگودشلاتر زانو

اسگود شلاتر یک بیماری شایع و موقت است که سبب درد زانو در کودکان و نوجوانان، به ویژه کسانی که ورزش می‌کنند، می‌شود. در طول فعالیت هایی که شامل پریدن و خم شدن بسیار زیاد - هاکی، بسکتبال، والیبال، فوتبال، اسکیت، ژیمناستیک، یا باله - عضله چهار سر ران (عضله ران) به شدت بر کاسه زانو و رباط های زانو و تاندون پاتلا، فشار وارد می‌کند. الیاف تاندون پاتلا به استخوان ساق پا (تیبیا) وصل شده است. با فشار مکرر به این فیبرهای متصل شده، تاندون می تواند در محل اتصال اش به استخوان یا نزدیک آن دچار التهاب شود. نتیجه این التهاب، درد و تورم در اطراف استخوان تیبیا، و به خصوص در ناحیه بالایی استخوان که یک برآمدگی وجود دارد، می‌شود. برآمدگی بالای استخوان تیبیا جایی است که تاندون پاتلا به استخوان متصل شده است. در بیشتر موارد، علائم بیماری اسگود شلاتر به تدریج در اثر وجود استرس مکرر در تاندون پاتلا ایجاد می‌شود. در موارد نادرتر، این بیماری به علت آسیب‌های ساده زانو نیز ممکن است به وجود بیاید.

اگر درد زانو با توانایی فرزند شما برای انجام فعالیت های روزانه خود تداخل ایجاد می‌کند، با دکتر فرزند خود تماس بگیرید. در صورتی که زانو متورم و قرمز باشد، و یا اگر درد زانو با تب، قفل شدن یا عدم ثبات مفصل زانو همراه باشد، به پزشک مراجعه کنید. بنابراین پزشک می‌تواند تشخیص بهتر داشته باشد. پزشک ممکن است دارو تجویز کند و یا توصیه کند از هر گونه فعالیت شدید اجتناب کنید.

اگر پیشگیری و درمان به موقع صورت نگیرد ممکن است پزشک انجام جراحی را توصیه کند.

ارتباط با ما

دکتر مویدنیا متخصص ستون فقرات و درد با سال‌ها تجربه در زمینه درمان مشکلات ستون فقرات با بهره گیری از دانش و تجهیزات روز دنیا آماده ارائه خدمات به شما می باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره های 03136293575 و 03136282769 تماس حاصل فرمایید.

علت بیماری اسگود شلاتر چیست؟

فهرست مطالب


علت بیماری اسگود شلاتر

بیماری اسگود شلاتر به علت تحریک ناحیه رشد استخوان ایجاد می‌شود. استخوان‌ها از مرکز رشد نمی‌کنند، بلکه در انتهای خود و در نزدیکی مفاصل، در ناحیه ای به نام ناحیه رشد ( growth plate )، شروع به رشد کردن می‌کنند. در زمانی که یک کودک هنوز در حال رشد است، این مناطق به جای استخوان، از غضروف ساخته شده اند. غضروف هرگز به اندازه استخوان مستحکم نیست، بنابراین سطح بالای استرس باعث می شود که صفحه رشد شروع به آسیب و تحریک شدن نماید. تاندون کاسه زانو (پاتلا) به قسمت پایین ناحیه رشد در جلوی استخوان پا (تیبیا) متصل شده است. عضلات ران (چهارسر) به پاتلا وصل می‌شوند، و هنگامی که پاتلا را می‌کشند، این کار باعث می شود که در تاندون پاتلا کشش ایجاد شود. پس از آن تاندون پاتلا استخوان تیبیا را در ناحیه صفحه رشد می کشد. هر حرکتی که باعث کشش مکرر پاها می‌شود، می تواند باعث حساس شدن نقطه ای شود که تاندون پاتلا به بالای استخوان تیبیا متصل شده است. فعالیت هایی که باعث ایجاد تنش در زانو می شوند، به خصوص چمباتمه زدن، خم شدن یا دویدن با گتم های بلند (یا گام های ورزشگاهی) باعث می شود که به بافت اطراف صفحه رشد صدمه وارد شده و متورم شود. همچنین این ناحیه در اثر ضربه یا حرکت شدید نیز دچار آسیب دیدگی می شود. زانو زدن در این حالت می‌تواند بسیار دردناک باشد.

این محل اتصال تاندون به تیبیا به خصوص در زمانی که استخوان به سرعت در حال رشد است و بسیار آسیب پذیر است، در مواقع استرس شدید، مستعد آسیب دیدن است. به همین علت، علائم بیماری اسگود شلاتر معمولا در هنگام رشد جهشی نوجوانان ظاهر می‎‌شود. در دختران این جهش رشدی معمولا بین 10 تا 16 سالگی رخ می‌دهد. در پسران، جهش رشدی کمی دیرتر از دختران و بین 11 تا 18 سالگی اتفاق می افتد. تا 20 درصد از ورزشکاران نوجوان، بیماری اسگود شلاتر را تجربه می‌کنند. این مشکل در پسرها شایع تر است.

علائم و نشانه های بیماری ازگود اشلاتر


علائم بیماری اسگود شلاتر عبارتند از:

  • درد، حساس شدن و تورم بافت نرم در بالای استخوان پا، و دقیقا در زیر کاسه زانو
  • قرمزی و گرم بودن ناحیه زیر کاسه زانو
  • درد استخوانی در بالای ناحیه استخوان ساق پا

درد ناشی از بیماری اسگود شلاتر می‌تواند یک درد خفیف باشد که تنها در حین ورزش کردن به وجود می آید یا می تواند یک درد دائمی باشد که به شدت فعالیت های ورزشی شما را محدود می‌کنند. درد می تواند در طول کوهنوردی، زانو زدن، نشستن یا لگد زدن رخ دهد. درد معمولا در یک زانو ظاهر می‌شود، اگرچه در حدود 20 تا 30 درصد موارد، هر دو زانو تحت تاثیر قرار می گیرند.

بیماری اسگود شلاتر چگونه تشخیص داده می‌شود؟


پزشک شما ممکن است به علت سن، علائم زانو و در بسیاری از موارد تاریخچه ورزشی شما مشکوک به بیماری ازگود اشلاتر در شما باشد. برای تأیید این تشخیص، پزشک زانوی شما را از نظر وجود درد، حساسیت، تورم و قرمزی، و برای بررسی میزان حرکتی که در مفصل زانوی خود دارید، بررسی می‌کند. او همچنین می‌تواند دامنه حرکت مفصل ران شما را نیز بررسی کند.

اگر تشخیص قطعی نیست، پزشک ممکن است عکس برداری با اشعه ایکس از زانوی شما را درخواست کند. تصویر اشعه ایکس ممکن است قطعات کوچک استخوانی را که از بالای استخوان ساق پای شما جدا شده اند و یا مناطق غیر طبیعی از رسوبات کلسیم در تاندون پاتلا را نشان دهد. اگر درد شما ثابت و مداوم باشد یا حساسیت زانوی شما به یک نقطه خاص محدود نباشد، پزشک ممکن است از این تصویربرداری اشعه ایکس برای یافتن سایر مشکلات و بیماری ها، مانند شکستگی، تومور یا عفونت استفاده کند. در بعضی موارد، پزشک شما می‌تواند یک سونوگرافی یا یک تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای ارزیابی تاندون پاتلا درخواست کند.

گزینه های درمان برای بیماری ازگود اشلاتر


بیماری ازگود اشلاتر در نهایت خود به خود بهبود می یابد. درمان بستگی به شدت علائم دارد. اگرچه درد زانو ممکن است برای شما در انجام فعالیت‌های روزمره خود مشکلی ایجاد کند، اما در حالت کلی این درد زیاد خطرناک نیست. ادامه فعالیت شما می تواند به شما برای حفظ قدرت عضله چهارسر ران و عضلات همسترینگ کمک کند که بخش مهمی از روند بهبودی شما وابسته به این عضلات است. در طول فعالیت های خود، برای محدود کردن علائم خود، شما می‌توانید موارد زیر را انجام دهید:

از کفی‌های ضد شوک در کفش ورزشی خود استفاده کنید.

یک پد محافظ برای محافظت از بالای استخوان ساق پای خود استفاده کنید

وقتی زانوی شما درد می کند، زیر زانوی خود یک بالشت یا وسیله مشابه بگذارید.

برای کاهش درد و التهاب، داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin و دیگران) مصرف کنید.

اگر باز هم درد و التهاب شما ادامه داشت، از روش های درمانی زیر استفاده کنید که به کودکان و بزرگسالان در بهبود این بیماری کمک می‌کنند:

استراحت و استفاده از یخ درمانی در زانو

استراحت دادن به زانو، بالا نگه داشتن آن و استفاده از یخ درمانی می تواند به کاهش تورم و التهاب در زانوی شما کمک کند، که این کار نیز می تواند به کاهش درد کمک کند. اگر در هنگام انجام فعالیت فیزیکی، احساس درد می‌کنید، شما باید برای مدتی از انجام آن فعالیت خودداری کنید. برای از بین بردن تحریک پذیری زانو و درمان درد ناشی از بیماری ازگود اشلاتر، طبق برنامه درمانی خود پیش بروید و به توصیه های پزشک خود عمل کنید. استراحت کردن احتمالا مهم ترین چیزی است که می توانید برای درمان بیماری ازگود اشلاتر انجام دهید. در صورت لزوم، از انجام فعالیت های سنگین خودداری کنید و از یخ درمانی در زانوی خود برای کاهش التهاب و درد استفاده کنید. از یخ درمانی برای حدود 3 بار در روز و هر بار برای 10 تا 15 دقیقه در زانوی خود می توانید استفاده کنید. یک کیسه ی یخ زده از سبزیجات یا کمپرس‌های یخ زده موجود در بریس های زانو، گزینه های عالی برای این کار هستند.

زانوبند یا بریس زانو

اگر درد زانوی شما مداوم و ثابت باشد، ممکن است لازم باشد برای مدتی تمرین ورزشی خود را متوقف کنید یا برای 6 تا 8 هفته از یک زانوبند ورزشی استفاده کنید. اگر شما نمی‌توانید از فعالیتی که باعث درد زانو در شما می‌شود، دست بکشید، استفاده از زانوبند می تواند یک گزینه بسیار عالی برای شما باشد چرا که زانو بند با ایجاد ثبات بیشتر در زانو، باعث کاهش علائم درد زانو می شود. انواع مختلفی از زانو بند ها برای درمان بیماری ازگود اشلاتر قابل استفاده هستند، از جمله بریس‌ها، باندهای کشی، و جوراب های زانو که برای بزرگسالان و کودکان در دسترس می باشد. استفاده از بریس می‌تواند به شما کمک کند بدون داشتن درد زیاد، به بازی کردن در فوتبال، بسکتبال، دو و میدانی، اسکیت و یا کوهنوردی، بازگردید.

فیزیوتراپی جهت کنترل درد زانو

تمرینات فیزیوتراپی به تقویت عضله چهار سر ران و عضلات همسترینگ کمک می‌کند، که می‌تواند به کاهش کشش موجود در محلی که تاندون پاتلا به استخوان ساق پا متصل می شود، کمک کند. این کار همچنین می‌تواند به ایجاد تعادل در زانو کمک کند. دکتر فیزیوتراپ در جلسات فیزیوتراپی ممکن است از یخ درمانی، گرما درمانی، اولتراسوند یا تحریک الکتریکی برای کمک به کنترل التهاب و درد استفاده کند.

بعد از این کارها، باید بر روی انعطاف پذیری، قدرت و تمرینات پروپریوسپتیک برای تمام عضلات پا، کار شود. بیشتر اوقات، عضلات کشیده همسترینگ و چهارسر ران یک ورزشکار، در معرض آسیب های مختلف قرار دارد، بنابراین حفظ انعطاف پذیری این عضلات بسیار مهم است. پزشک با تقویت عضلات قسمت پایین پا، در صدد است است تا اطمینان حاصل شود که ورزشکار دارای تعادل عضلانی خوبی در زانو، لگن، مچ پا و کل پا است. فعالیت های تعادلی نیز به ورزشکاران آموزش می‌دهد تا یاد بگیرند محل فضایی عضلاتشان کجاست و چگونه از عضلات مختلف پای خود به عنوان یک مجموعه و تیم استفاده کنند.

تزریق جهت درمان بیماری ازگود اشلاتر

در نوجوانان مبتلا به بیماری ازگود اشلاتر شدید، تزریق دکستروز 12.5 درصد به تاندون پاتلار آپوفیز شده در استخوان تیبیا، بسیار کمک کننده است. این روش درمانی منجر به دستیابی سریع تر و بهتر به اهداف درمانی از قبل تعیین شده برای ورزش‌ کاران می‌شود.

شاک ویو تراپی جهت درمان بیماری ازگود اشلاتر

بیمارانی که به درمان محافظه کارانه برای شش ماه پاسخ ندهند (تقریبا 10٪ از همه بیماران) باید تحت درمان با شاک ویو قرار گیرند (RSWT لینک به شاک ویو درمانی).

در موارد شدید، می توان در بزرگسالان برای درمان بیماری اسگود اشلاتر با نشانه های عود کننده از جراحی استفاده کرد. هدف اولیه جراحی حذف تکه های استخوانی است که موجب تحریک تاندون شما می‌شوند. با از بین بردن این قطعات استخوانی، شما باید بتوانید به طور کامل و بدون درد ناشی از بیماری اسگود اشلاتر، به فعالیت های خود ادامه بدهید.

کشش عضلات قبل و بعد از شرکت در فعالیت های ورزشی و یا فعالیت های جسمی دیگر، یکی دیگر از مهم ترین عناصر درمانی بیماری اسگود اشلاتر برای بزرگسالان و کودکان است. قبل از انجام این گونه فعالیت ها مطمئن شوید گروه های عضلانی زیر را بکشید:

  • چهارسر ران
  • همسترینگ
  • باند ایلوتیبیال

پای کشیده خود را به جلو بلند کنید

تمرینات و کشش‌های بیماری اسگود اشلاتر1

  • رو به پشت خود روی زمین دراز بکشید، زانوی سالم خود را خم کنید و کف پای خود را روی زمین بگذارید و پای دیگر خود را به صورت صاف دراز کنید. پای آسیب دیده شما باید کاملا در حالت صاف و کشیده باشد. اطمینان حاصل کنید که قسمت کمر شما دارای انحنای طبیعی باشد. در انحنای طبیعی کمر، شما باید بتوانید دست خود را بین کف زمین و قسمت پایین کمر خود قرار دهید، به طوری که کف دست شما زمین را لمس کند و پشت دستتان کمرتان را لمس کند.
  • در پای آسیب دیده خود، با فشار دادن پشت زانوی خود به زمین، سعی کنید عضلات قسمت ران کشیده شوند. زانوی خود را صاف نگه دارید.
  • در حالتی که عضلات ران شما کشیده هستند و پای خود را صاف نگه داشته اید، پای خود را به سمت بالا حرکت دهید به گونه ای که پاشنه پای شما تا ارتفاع 30 سانتیمتر (12 اینچ) از کف زمین بالاتر باشد.
  • برای حدود 6 ثانیه این حالت را نگه دارید، سپس پای خود را به آرامی پایین بیاورید. برای 10 ثانیه استراحت کنید و سپس این حرکت را دوباره تکرار کنید.
  • این حرکات را 8 تا 12 بار تکرار کنید.

قوس کوتاه عضله چهر سر ران (Short-arc quad)

قوس کوتاه عضله چهر سر ران ورزشی جهت درمان بیماری اسگودشلاتر زانو

  • رو به پشت خود روی زمین دراز بکشید و زانوهای خم شده خود را روی یک غلتک حوله ای قرار داده و پاشنه پاهای خود را روی زمین بگذارید.
  • قسمت پایین پای آسیب دیده خود را بلند کنید تا جایی که پای شما صاف و مستقیم شود. پشت زانوی خود را روی غلتک حوله ای یا  فوم نگه دارید.
  • پای خود را برای حدود 6 ثانیه صاف نگه دارید، سپس کم کم زانوی خود را خم کنید و پاشنه پای خود را روی کف زمین بگذارید. برای 10 ثانیه استراحت کنید و سپس دوباره این حرکات را تکرار کنید.
  • روزانه  8 تا 12 بار این حرکات را تکرار کنید

چمباتمه زدن جزئی در حالت سر پا

چمباتمه زدن جزئی در حالت سر پادرمانی جهت بیماری اسگود شلاتر

  • پاهای خود را در حالت ایستاده به اندازه عرض شانه هایتان باز کنید و در حدود 45 درجه به سمت بیرون بچرخانید.
  • پشت خود را صاف نگه دارید و باسن خود را سفت کنید.
  • به آرامی زانوهایتان را خم کنید تا بدن شما تا حدود یک چهارم از مسیر حرکت شما به طرف کف زمین برسد. اجازه ندهید که زانوهای شما فراتر از نوک انگشتانتان قرار بگیرند و پاشنه پای خود را روی کف زمین نگه دارید.
  • این حرکت را 8 تا 12 بار تکرار کنید

سوالات رایج


سوالات رایج درباره بیماری ازگود اشلاتر زانو

درد ناشی از بیماری ازگود اشلاتر می‌تواند برای برخی افراد بسیار موقت باشد، اما اکثر افراد برای چند ماه علائم این بیماری را دارند. ادامه دار شدن علائم این بیماری به مدت شش تا 18 ماه امری طبیعی و معمول است.

خبر خوب این است که بیماری ازگود اشلاتر، که معمولا به عنوان درد در حال افزایش در زانوی شما شناخته می‌شود، معمولا پس از متوقف شدن روند رشد، و معمولا بین 14 تا 18 سالگی، متوقف می‌شود. بنابراین، این بیماری در میان بزرگسالان نادر است، اما موارد بسیار کمی نیز از ابتلای بزرگسالان به این بیماری گزارش شده است! خوشبختانه، بزرگسالان مبتلا به بیماری ازگود اشلاتر به طور معمول فقط در یک زانوی خود احساس مشکل می‌کنند و درد زیادی را تجربه نمی‌کنند. اگر یکی از بزرگسالان اطراف شما و یا حتی خود شما اگر بزرگسال هستید و به بیماری ازگود اشلاتر مبتلا شده اید، نگران نباشید. اگرچه این بیماری در بزرگسالان نادر است، اما شما تنها بزرگسالی نیستید که به این بیماری مبتلا شده است! هر فردی که در زمان کودکی به بیماری ازگود اشلاتر مبتلا می‌شود در آینده و در دوران نوجوانی نیز با احتمال بیشتری دوباره به این بیماری مبتلا خواهد شد. در حقیقت، حدود 10٪ از بیماران مبتلا به ازگود اشلاتر همچنان برخی از علائم آن را در بزرگسالی و نوجوانی تجربه می‌کنند. همانند کودکان، بزرگسالان نیز می توانند این بیماری در صورت شرکت در فعالیت های فیزیکی و ورزشی تکراری، از جمله بسکتبال، والیبال، اسکیت و غیره، داشته باشند.

نخیر، این بیماری یک وضعیت خطرناک نیست. این بیماری یک نوع درد رو به افزایشاست که در جلو زانو احساس می‌شود. قسمت برآمده استخوان تیبیال در محل زانو گاهی اوقات می‌تواند با عمل پریدن فرد، باعث ایجاد درد در زانوی فرد شود.

بله، تا زمانی که درد باعث محدود شدن فعالیت های فرد نشود، او می‌تواند این کارها را انجام دهد. اگر فرزند شما هنگام راه رفتن یا دویدن می لنگد، این نشان دهنده نیاز به جستجوی یک روش درمانی مناسب برای جلوگیری از آسیب بیشتر به زانو است. میزان درد باید راهنمای شما برای محدود کردن فعالیت کودک باشد.

تصویر برداری اشعه ایکس برای تشخیص این قبیل بیماری ها مفید است، و برخی از پزشکان از این عکس ها برای دیدن برجستگی استخوانی در بالای استخوان ساق پا استفاده می‌کنند. اما اسکن MRI برای تشخیص و درمان بیماری ازگود اشلاتر کاربرد چندانی ندارد.

جراحی تقریبا هیچ وقت برای درمان این بیماری مورد نیاز نیست.

بله هنگامی که بیمار رشد خود را کامل کرد ، درد این بیماری تقریبا برای همیشه متوقف می‌شود.