پارگی تاندون آشیل پا در ورزشکاران:درمان درد و ورم آشیل با شاک ویو

پارگی آشیل پا

درد در پشت قوزک یا قسمت پایینی نرمه ساق پا می‌تواند نشانه ای از مشکل تاندون آشیل باشد. ورزشکارانی که در دو و میدانی، فوتبال، والیبال، سافت‌بال یا ورزش‌های راکتی مانند تنیس مشغولند، به شدت مستعد این مساله‌اند. تاندون‌ها نوارهای سختی هستند که ماهیچه‌ها را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. تاندون آشیل، ماهیچه دوقلوی ساق پا و ماهیچه نعلی (سولئوس) را به استخوان پاشنه (کالکانئوس) متصل می‌نماید. تاندون آشیل که یکی از طولانی ترین تاندون‌های بدن است، برتی راه رفتن و دویدن ضروری است و آن را در معرض خطر بسیار زیاد فرسودگی قرار خواهد داد.

چرا درمان فوری مشکلات مربوط به تاندون آشیل اهمیت دارد؟
این شرایط باید هرچه سریعتر تشخیص داده شده و درمان شود، چرا که درمان فوری روند بازیابی را تسریع می‌کند. باید به سرعت به پزشک مراجعه نمایید. ضمنا اگر مشکوکید که تاندون آشیل پاره شده است، نباید وزن را بر روی ان پا وارد نموده و بنابراین از راه رفتن با آن بپرهیزید. مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص به موقع و درمان فوری پارگی تاندون آشیل به منظور اجتناب از عوارض جدی آن ضروری است.
ارتباط با ما
دکتر مویدنیا متخصص ستون فقرات و درد با سالها تجربه در زمینه درمان مشکلات ستون فقرات با بهره گیری از دانش و تجهیزات روز دنیا آماده ارائه خدمات به شما می‌باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره های 03136293575 و 03136282769 تماس حاصل فرمایید.

انواع درد در ناحیه تاندون آشیل


عوامل و فاکتورها

 

مسائل مختلفی وجود دارد که می‌تواند منجر به درد در تاندون آشیل شود :

  • تورم که تورم تاندون است. تورم آشیل به صورت شرایط تیز (یا ناگهانی)ی است که به مدت 6 هفته یا کمتر طول خواهد کشید. برخی پزشکان این تشخیص را به عنوان اولین در زنجیره صدمات تاندون‌ها مشاهده می‌کنند، که به تدریج شدت آن نیز افزایش می‌یابد.
  • آسیب تاندون یک فرسودگی بدون تورم در تاندون هاست. معمولا در نتیجه استفاده بیش از حد و طولانی مدت تاندون رخ می‌دهد که می‌تواند منجر به تضعیف رشته‌های تاندون شود.
  • پاراتنونیت (تورم پاراتنون یا بافت چربی متخلخلی که فضای طبقه نیامی زرد پی‌ها در آن قرار دارد) تورم بافتهای اطراف تاندون که ممکن است ضخیم شده و به تاندون بچسبد. در این تشخیص بین پزشکان بحث وجود دارد، چرا که برخی معتقدند میان این حالت و تورم تفاوتی وجود ندارد.
  • التهاب آشیل دخولی عبارتست از تورم، و در ادامه فرسودگی رشته‌های تاندون دخولی به پشت استخوان پاشنه (کالکانئوس) است.

برخی از پزشکان از این شرایط به عنوان بخشی از طیف آسیبی تاندون دانسته، در حالیکه دیگر پزشکان تنها از عبارت آسیب تاندون (tendinopathy) برای موقعی که تاندون نمی تواند بهبود یابد، استفاده می‌نمایند. بیمارانی که آسیب آشیل در انها تشخیص داده شده باید از پزشکشان راجع به جزئیات شرایط تاندون آشیل‌شان سوال کنند.

افراد دارای تورم آشیل و دیگر مشکلات تاندونی، مستعد پارگی شدید هستند. پارگی تاندون آشیل معمولا یک فرایند ناگهانی است. برای مثال فردی که در حال دویدن است و قصدی ناگهانی بر توقف یا تغییر جهت می‌نماید، تاندون را در معرض کشیدگی و پارگی قرار می‌دهد. در صورت بروز پارگی، بیمار یک صدای “pop” را به همراه درد ناگهانی و شدید، شنیده یا حس می‌کند. افرادی که با پراگی یا قطعی شدید تاندون اشیل روبرو می‌شوند، معمولا در ایستادن یا راه رفتن با مشکل مواجه می‌شوند؛ این افراد ممکن است نیاز به جراحی پیدا کنند.

سوالات خود را از دکتر بپرسید.

عوامل و فاکتورهای خطر آسیب به تاندون آشیل


عوامل و فاکتورها

هرکسی ممکن است به تاندون آشیل‌شان آسیب بزند، اما برخی در مقایسه با دیگران بیشتر مستعدند. فاکتورهایی احتمال التهاب آشیل یا دیگر مشکلات تاندون را افزایش می‌دهد عبارتند از :

  • تغییر در برنامه‌ها و / یا سطح شدت تمرینات، مانند افزایش چند مایل به برنامه روزانه دویدن یا مشارکت در تمرینات پلایومتریک که نیازمند حرکات انفجاری مانند حرکت بارپی یا پرش .
  • تغییر در سطوح ورزشی، مانند زمانی که بازیکن تنیس از زمین چمن به زمین رسی می‌رودیا زمانی که ورزشکار، کفش خود را عوض می‌کند.
  • عضلات ضعیف یا محکم ساق ممکن است زیاد از حد کشیده شوند و منجر به آسیب به بافتهای نرم شوند.
  • پرونیشن زیاد از حد، که به صورت چرخیدن پا به سمت داخل به هنگام راه رفتن یا دویدن تعریف می‌شود.
  • ناپایداری مزمن قوزک، یا خالی کردن ناگهانی یا پیچ خوردن قوزک
  • تفاوت میان ارتفاع پاها، حتی اگر کم هم باشد می‌تواند بدن را تحت فشار قرار داده و ساختار بافتهای نرم مانند آشیل را در خطر آسیب قرار دهد.
  • پوشیدن کفش‌های ساق دار معمولا تاندون آشیل را کوتاه نموده و آن را بیشتر در معرض آسیب قرار می‌دهد.
  • تمرینات زیاد، بخصوص دویدن روی تپه، تاندون آشیل را تحت آسیبهای ریز مکرری قرار می‌دهد که ممکن است آن را در معرض آسیب قرار دهد.
  • بالا رفتن سن (بالای 30 سال) مقدار جریان خون در تاندون‌ها را کاهش داده و آنها را بیشتر مستعد آسیب خواهد نمود.
  • استفاده از آنتی بیوتیک‌های فلوئوروکینولون، مانند سیپروفلوکساسین (سیپرو)، جمی فلوکساسین (با نام تجاری Factive)، یا لووفلوکساسین (لواکین) فرد را در معرض خطر موقت آسیب به تاندون قرار می‌دهد.
  • قوس زیاد کف پا خطر آسیب و التهاب آشیل را افزایش خواهد داد
  • انواع بخصوصی از آرتروز، مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان (روماتیسم ستون فقرات) یا آرتریت پسوریاتیک (التهاب مفاصل) فرد را در معرض خطر بیشتر التهاب آشیل قرار خواهد داد.

توصیه می‌شود بیمارانی که دارای یک یا تعداد بیشتر فاکتورهای آسیب آشیل، که احساس درد یا ضعف در پشت پاشهنه یا قوزک پا دارند، به دنبال مراقبت‌های دارویی باشند.

علائم و نشانه‌های مشکلات تاندون آشیل


 

علائم و نشانه ها

به غیر از پارگی شدید، افرادی که دارای مشکلات تاندونآشیل هستند معمولا با بدتر شدگی تدریجی درد مواجه می‌شوند. معمولا درد در ابتدا با فعالیتهای شدید فیزیکی مانند دویدن یا ورزش کردن همراه است، اما تا جایی پیش خواهد رفت که حتی در پیاده روی‌های عادی نیز وجود خواهد داشت. بیماران در موارد شدید، حتی در زمان استراحت نیز درد را احساس می‌کنند. افرادی که یک یا چند مورد از موارد زیر را دارا باشند، دارای تندینوپاتی آشیل هستند :

  • درد ی که با حرکت همراه است. درد می‌تواند بصورت موضعی و بر روی تاندون آشیل، بخصوص در ناحیه پایینی ساق که تاندون و بافت ماهیچه ای به هم می‌رسند، وجود داشته باشد. معمولا درد کمتری در تاندونهای ورودی به کالکانئوس (استخوان پاشنه) احساس می‌شود.
  • تورم و سفتی در محل تاندون آشیل، بخصوص جایی که تاندون به پاشنه می‌رسد. این سفتی در صبح قابل توجه تر است.
  • قرمزی و گرمی پوست ناحیه تاندون آشیل. همچنین این ناحیه ممکن است به لمس نیز حساس باشد.
  • کاهش توان در ناحیه پایینی پا و / یا قوزک
  • کاهش بازه حرکتی قوزک. حرکت کامل و منعطف قوزک و مچ پا سخت تر خواهد بود.
  • وجود تغییر شکل هاگلاند، که شکل گیری استخوان در پشت استخوان (که pump bumpنیز نامیده می‌شود)

با بدتر شدن علائم در طول زمان، فرد ممکن است با مشکل در ایستادن، راه رفتن یا دویدن روبرو شود.

علائم، ناشی از تاندون آشیل هستند یا آبکیس؟


علائم همرا به التهاب آشیل و مشکلات مرتبط، دارای همپوشانی با علائم مربوط به آماس کیسه‌های مفصلی در پشت پاشنه دارند. دو نوع رایج آماس پاشنه با نامهای آماس کیسه رتروکالکانال و آماس کیسه رتروآشیل، می‌توانند به صورت جداگانه و یا همزمان با مشکلات تاندون آشیل رخ دهند.

آماس کیسه رتروکالکانال

این کیسه در پشت تاندون آشیل، و دقیقا بالای جاییکه تاندون به استخوان پاشنه می‌چسبد قرار دارد. وقتی این کیسه متورم می‌شود، منجر به تورم بافت نرم و مشهودی در نزدیکی بالای استخوان پاشنه خواهد شد. بیماران دارای این آماس، با درد در جلوی تاندون آشیل و درست بالای استخوان پاشنه روبرو خواهند شد. این درد با فشردن دستی پاشنه نیز دوباره به وجود خواهد آمد.

آماس کیسه رتروآشیل

این کیسه مابین تاندون آشیل و پوست قرار دارد. نشانه‌های این نوع از تورم، اندکی با نشانه‌های آماس کیسه رتروکالکانال متفاوت است. تورم در این حالت کمی بارز تر بوده و به شکلی جسمی سخت در پشت پاشنه خواهد بود. قرمزی پوست پشت پاشنه در این حالت در مقایسه با حالت قبلی، احتمال بیشتری دارد.

پارگی یا قطع تاندون اشیل می‌تواند از یک جلسه تمرینی سخت، یک فشار ناگهانی (به عبارتی وقتی یک دونده شروع به مسابقه می‌کند)، یا یک تغییر جهت ناگهانی ناشی شود. پارگی یا قطع تاندون آشیل، با صدمات شدیدی همراه است. اما تندینوپاتی مزمن در نتیجه چند مرتبه پارگی یا شرایط تورم شدید که خوب نشده، که حال می‌تواند ناشی از عدم تمایل ورزشکاری یا عدم توانایی به داشتن دوره‌های استراحت کافی پس از آسیب باشد، به وجود می‌آید.

تشخیص درد آشیل


تشخیص درد آشیل

پزشک باید موارد مشابهی که می‌تواند منجر به چنین عواملی شوند را برای تشخیص بالینی مناسب از مشکلات آشیل، حذف نماید. از جمله این موارد می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :

  • ضربه بر پشت قوزک
  • سندروم استخوان مثلثی
  • التهاب تاندون و غلاف آن
  • در رفتگی تاندون‌های نازک نی یا دیگر تاندون‌های جمع یا خم کننده کف پا

پزشک عامل درد را براساس ترکیبی از آزمونهای فیزیکی و سابقه جزئی بیمار و در صورت نیاز آزمایشات تشخیصی، تعیین خواهد نمود.

آزمایشات فیزیکی

پزشک کف و قسمت پایینی پا را برای یافتن نشانه‌های التهاب آشیل مورد آزمایش قرار خواهد داد. او ممکن است مجموعه ای آزمایشهای بالینی مانند آزمایش تامپسون (یا انقباض ساق پا) را برای ارزیابی‌های بالینی، و آزمایش یکپارچگی تاندون آشیل انجام دهد. همچنین ممکن است از شما بخواهد تا برخی تمرینات مانند بالا گرفتن پا، لی لی کردن، یا پریدن را برای مشخص کردن درد مرتبط با فعالیتها و موقعیت دقیق درد، انجام دهید.

سابقه بیمار

پزشک علاوه بر آزمایشات بالیتی، همچنین سابقه جزئی بیمار را نیز خواهد پرسید. پزشک از بیمار مسائل زیر را خواهد پرسید :

  • درد را تشریح کند . برای مثال بیمار ممکن است درد را تیز یا کند، غیر دائمی یا مداوم، و خفیف یا شدید توصیف نماید.
  • چه چیزی بیمار را بهتر یا بدتر می‌کند، مانند آنکه درد با انجام فعالیت بدتر می‌شود.
  • در رابطه با مشارکت‌های اخیرش در ورزش، شامل هر گونه تغییری در برنامه تمرینی، سطح تمرین یا نوع ورزشی که در آن درگیر بوده است
  • گزارشی از آسیب‌ها و / یا تورم‌های گذشته تاندون آشیل، شامل زمان و چگونگی رخ دادن آن – در صورت بروز – و درمان به کار گرفته شده.
  • توصیف هر گونه تغییر در ناحیه تاندون آشیل، مانند افزایش درد در برجستگی استخوانی پشت پاشنه، تورم، حساسیت، قرمزی یا از دست دادن توان یا بازه حرکتی

تصویربرداری تشخیصی

تصویربرداری پزشکی معمولا برای تشخیص التهاب آشیل نیاز نیست. با این وجوذ در برخی موارد، پزشک برای تشخیص دیگر شرایط دستور به برداشت تصویری جزئی از تاندون‌ها نماید.

  • تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) : تصویری دارای جزئیات از تاندون اشیل و ساختارهای اطراف فراهم نموده و می‌تواند کلفت شدگی یا پارگی‌های جزئی در تاندون و همچنین التهاب یا قطعی‌های چزئی تاندون آشیل را مشخص نماید.
  • مافوق صوت : به پزشک امکان دیدن تاندون‌ها در حین حرکت را می‌دهد. آزمایش مافوق صوت را می‌توان با اثر رنگی دوپلر افزایش داد که به دکتر در ارزیابی عروقی بودن یا دارا بودن جریان خون کمک می‌کند؛ چرا که به وصرت عادی و در حالت آسیب ندیده، خون درون تاندون آشیل جریان نخواهد داشت.

معمولا از اشعه ایکس در تشخیص آسیب یا پارگی‌های تاندون آشیل استفاده نمی شود؛ ولی در تعیین عوامل درد مانند برجستگی (ناهمواری) استخوانی در پشت پاشنه که به نام تغییر شکل هاگلاند نیز نامیده می‌شود؛ برآمدگی استخوانی (تیزی‌های استخوانی)؛ شکستگی تحت فشار و سندروم استخوان مثلثی مفید است.

درمان تاندون آشیل دارای درد


درمان‌های پیشنهادی سعی در کنترل تورم – در صورت وجود – داشته و فشار بر تاندون آشیل را حداقل نموده و بهبود را تسریع خواهد نمود. درمان‌های اولیه التهاب و آسیب آشیل . دیگر مشکلاتی که برای آشیل پیش خواهد آمد، عبارتند از :

استراحت

پزشک بسته به شدت آسیب، استراحت جزئی یا مطلق را پیشنهاد خواهد نمود. اگر استراحت جزئی تجویز شود، ورزشکاران باید برنامه تمرینی یا سطح شدت تمرینشان را تغییر دهند.

تغییر سطوح ورزش

برخی پزشکان، ورزشکاران را به استفاده از سطوح تمرینی نرمتز توصیه می‌کنند. برای مثال، اکثر کارشناسان بر این باورند که دویدن آهسته بر روی سطوح مصنوعی نرم در مقایسه با پیاده روهای بتنی، فشار کمتری بر تاندون آشیل یا دیگر ساختارهای مفصلی وارد خواهد آورد.

تغییر کفش

هر کس بخصوص ورزشکاران باید کفش مناسبی که راحتی و حمایت از آنها را به همراه داشته باشد، انتخاب نمایند.

یخ

حمام یخ، ماساژ سرد، یا کمپرس سرد برای کاهش درد و تورم در تاندون آشیل توصیه می‌شود. بیماران می‌توانند از درمان به وسیله یخ به مدت 10 تا 20 دقیقه پس از فعالیت استفاده نمایند.

گرمایش

در حالیکه درمان گرم، معمولا برای درمان دیگر انواع صدمات عضلانی-اسکلتی پیشنهاد می‌شود، استفاده از گرما در درمان درد آشیل معمولا توصیه نمی شود.

داروهای ضدتورم غیراستروئیدی (NSAID ها)

مانند آسپرین، ایبوپروفن (برای مثال موترین، ادویل)، ناپروکسن (برای مثال الِو، ناپروسین)، و پیشگیرهای cox-2 (برای مثال سلبرکس)

ابزار ارتوپدی

نوارهای آشیلی، کفی بلند کننده پاشنه و دیگر ابزار ارتوپدی را می‌توان در طول روز استفاده نمود. این ابزار بار فشار وارد تاندون‌ها را حداقل نموده و همچنین از تناسب پاپوش اطمینان حاصل می‌نماید.

اسپلینت‌های شبانه

اسپیلنت های شبانه

پوشیدن اسپلینت‌های شبانه، کشش طولانی مدتی بر تاندون آشیل اعمال خواهد نمود.

آتل بندی یا قالب بندی 

 

 

آتل بندی

یک بریس موقتی یا قالب پیاده روی (یک چکمه) می‌تواند قوزک را در مقابل حرکت ثابت نگه داشته و به تاندون آشیل وقت برای بهبود دهد.

قطعات موضعی نیتروگلیسیرین

کاربرد روزانه قطعات موضعی نیتروگلیسیرین در برخی موارد شدید التهاب آشیل، مثبت گزارش شده است.

فیزیوتراپی

یک فیزیوتراپ خبره می‌تواند با استفاده از یک یا چند روش درمانی که هر کدام سعی در کاهش درد، توانایی بهبود بدن و یا هر دوی آنها را افزایش دهد.

ماساژ 

 

 

 

ماساژ1

ماساژ اصطکاک عرضی (فشار عمیق اعمالی بر بافت) جریان خونی را تحریک نموده و حرکت را بهبود می‌بخشد.

امواج فراصوت

امواج فراصوت

امواج فراصوت درمانی، تاندون‌های آشیل و عضلات محیطی آن را با استفاده از انواج صوتی فرکانس بالا تحریک می‌نماید.

یونتوفورسیس

یونتوفورسیس

یونتوفورسیس (داخل کردن یون به بدن به منظور درمانی) از امواج برقی خفیفی برای اداره داروهای صدتورم از طریق پوست سالم و درون تاندون آشیل استفاده می‌نماید. (این روش درمانی برای افرادی که نمی توانند تزریق را تحمل نمایند یا می‌خواهند از تزریق پیشگیری نمایند، توصیه می‌شود)

لیزردرمانی

لیزر درمانی

لیزردرمانی سرد که به آن لیزردرمانی سطح پایین نیز اطلاق می‌شود، از طول موجهای مشخصی از نور برای تسریع فرایند بهبود تاندون‌ها استفاده می‌کند.

شاک ویو تراپی برون اندامی (ESWT)

شاک ویو

شاک ویو تراپی برون اندامی ( ESWT ) یک روش درمانی غیرتهاجمی است که از امواج دارای انرژی بالا به منظور تسهیل فرایند بهبود در بافت‌های تاندونی آسیب دیده، استفاده می‌نماید. هرروزه شواهد بیشتری از تاثیر مثبت این روش در حال مشاهده است، اما اصولا زمانی که تمامی دیگر روشهای درمانی با شکست مواجه شوند، به کار گرفته می‌شود. ESWT با انرژی پایین می‌تواند توسط تراپیست (درمان شناس) انجام شود، اما ESWT با انرژی بالا می‌تواند با درد همراه باشد و باید به صورت سرپایی و با استفاده از بی حسی موضعی یا منطقه ای صورت گیرد.

تمرین

تمرین1

تمرین‌های تقویتی کششی و نامتعارف، پایداری قوزک را افزایش می‌دهند.

کشش ماهیچه دوقلو

کشش ماهیچه

پایی که می‌خواهید کشیده شود را در پشت گذاشته و به جلو خم شوید و مطمئن شوید که پاشنه پایتان همیشه در تماس با کف زمین باشد. کشیدگی را به مدت 20 تا 30 ثانیه ادامه داده و آن را سه مرتبه تکرا کنید. این عمل می‌تواند چندین مرتبه در روز تکرار شود و نباید دردناک باشد. باید کشیدگی را در پشت قسمت پایینی پا احساس کنید. اگر چنین نبود، پایتان را کمی عقب تر ببرید. نسخه پیشرفته تر کشش عضله ساق پا، استفاده از حرکت ساق پا (به این شکل ر=که روی انگشتان ایستاده در حالی که پاشنه‌ها آزاد هستند و روی انگشتان پا به بالا رفته و تا جای ممکن پایین می‌آیید تا ماهیچه دوقولو آشیل کشیده شوند) است.

کشش ماهیچه نعلی (سولئوس)

کشش ماهیچه نعلی

برای کشیدن ماهیچه سولئوس، پای پشتی باید خم شود. پایی را که باید کشیده شود در پشت گذاشته و به دیوار تکیه دهید و پاشنه پا را چسبیده به زمین نگاه دارید. باید کشیدگی را در پشت پا و پایین آن در نزدیکی قوزک حس کنید. اگر کشیدگی را حس نکردید، حالت پیشرفته تر آن به این شکل است که قسمت جلویی پا را به دیوار تکیه دهید و پاشنه را روی زمین نگه دارید و در همین حالت زانویتان را به سمت دیوار ببرید.